همچنين اگر يك يا دو روز قبل يا بعداز عادت خون ببيند و مجموع آن از ده روز تجاوز نكند ، همهء آن روزها حيض حساب مىشود زيرا عادت گاهى جلو و گاهى عقب مىافتد . سوم - اگر در غير روزهاى عادت خون ببيند و از ده روز هم تجاوز كند ، آن خونى را كه مشخّصات حيض دارد ، حيض و آن خونى را كه آن مشخّصات را ندارد استحاضه قرار دهدواو مىتواندطبق نشانه‌هاى مخصوص خود از قبيل وضعيّت و حالتش در ايام حيض ، و يا طبق نظر كارشناسان و متخصّصان ، عمل كند . چهارم - اگر در غير روزهاى عادت و در دو مدّت مختلف با فاصله افتادن پاكى ، خون ببيند پس اگر براى هر دو خون هيچ نشانهء مشخّص كننده‌اى نيابد ، مىتواند هر كدام را كه بخواهد حيض و ديگرى را استحاضه قرار دهد ، واوْلى اين است كه اوّلى را حيض قرار دهد . البتّه همهء اين حرفها در صورتى است كه بين هر دو خون ده روز فاصله نباشد و گرنه هر دو حيض محسوب مىشود . 3 - از آنچه گذشت فهميديم خونى كه يك يا دو روز قبل‌از وقت عادت ديده شود و مشخّصات حيض را نداشته باشد ولى بعد داراى آن مشخّصات شود ، از حيض حساب مىشود در صورتى كه متّصل به حيض باشد و مجموع روزها هم از ده روز تجاوز نكند . 4 - ملاك و معيار در عادت وقتيّه يا عدديّه ، روزهاى ديدن خون است و نه ساعتها . مثلًا زنى كه هر ماه در روز هفتم خون مىبيند ، اگر يك بار صبح و بار ديگر در ساعات ديگر يا در آخر روز خون ببيند ، به عادت او ضررى نمىرساند واو صاحب عادت محسوب مىشود ،